Wie ooit dacht dat Frankrijk een paradijs is voor elke levensgenieter, heeft vast nooit geprobeerd om er twee weken vleesloos én zonder alcohol te eten. Misschien een goed moment om het rauwe verslag te lezen van iemand die terugkwam van een reis naar Frankrijk, twaalf kilo lichter. Zijn vriendin dacht zelfs heel even dat hij uit de gevangenis kwam: zo mager was hij geworden.
Drie maaltijden per dag? Droom lekker door!
De realiteit: gedurende twee weken bestond zijn dieet uit een halve salade, een stukje wortel en drie pakjes amandelen. Elk diner buiten de deur was een uitdaging tussen een rijk universum van vleesgerechten en een nog groter aanbod van drank. Geen wonder dat zijn vork meer dienstdeed als hakbijl om saladeblaadjes te delen dan als eetgereedschap. Want wie in Frankrijk geen vlees eet en geen alcohol drinkt – helaas zijn situatie – eet eigenlijk niet, maar pikkt wat. Gelukkig was er af en toe een reddende moot zalm die genadig zijn honger wat temperde. Was hij veganistisch geweest, dan was hij vermoedelijk in een kist teruggekeerd naar huis. Of op een rolstoel, infuus nog in de arm.
Officieel: dit zijn de sporten waarmee je de meeste calorieën verbrandt – verrassende toppers voor elke smaak!
11% meer kans om vroeger te sterven als je je ontbijt uitstelt, onthult studie
Franse gastronomie: een lijst vol valkuilen
Een weekend op een boekenbeurs moest enige verlichting brengen, met drie geplande maaltijden. Bij de aankomstlunch kwam de zalm op tafel… zwemmend in een saus van witte wijn. Tien minuten moest hij doorbrengen met stukjes brood om zijn bord te “drogen”. Het dessert? Een charlotte doordrenkt met Cognac. Maar zonder brood bleef er niks anders op dan zijn alcoholische charlotte aan de buurman te geven – die at alles op, zoals altijd.
- Bij het diner: oesters als voorgerecht – onmogelijk voor hem, trauma uit zijn kindertijd.
- De wijn werd aangeboden, maar herinnert hij vriendelijk (en meermaals) te weigeren.
- Hoofdgerecht: een rundersukade landt plots op zijn bord. Oogcontact, geen deal. Gelukkig lag er een groenteflan klaar, waarop hij zich stortte als een gijzelaar na drie jaar opsluiting.
- Het dessert? Een halve peer die een dag lang had gemarineerd in Bourgognewijn. Ook die werd weggeschoven naar zijn buurman, die, jawel, alles opat.
De dag daarna: tapas bij de lunch, maar niet zomaar: chorizo, kip, Bayonne-ham, schapenballen (ja, echt), kikkerlever, geitentendon, everzwijnmilt… Alles zonder een spier te vertrekken voorbij zien komen. De wortelstaafjes waren dan wel heerlijk – hij had er zoveel gegeten dat hij twee dagen oranje heeft geplast. Geen dessert voor hem, want dat was een exotische vrucht op pruimenalcohol. Gelukkig had hij nog een granola onderin zijn rugzak.
Restaurants: menulezen als horrorervaring
Voor de rest van de reis kwam het ritueel steeds terug: op zijn stoel, angstig en gelaten wachtend op het menu van het restaurant waar hij uitgenodigd was. Wanneer het eindelijk werd aangereikt, voelde het als een kwaadaardig geheim in zijn handen. Snel vluchtig lezen leek wel het doornemen van een slagershandboek. Tijd voor herlezen, regel voor regel, want misschien miste hij een soort magische vleesloze optie. Bij de voorgerechten: Waterloo, een troosteloze vlakte van slakken, foie gras terrine en coquilles Saint-Jacques met port.
Waarom airfryers me uiteindelijk tegenvielen: “Mijn zoektocht naar gezonde friet liep uit op een fiasco”
Welke alcoholische dranken doen je het meeste aankomen? Het antwoord verrast!
De hoofdgerechten speelden het nog ‘groter’: een heus dierenrijk waar coq-au-vin-partijtjes zich mengden tussen côte de boeuf en een lamsrack met biersaus. Als je geluk had, was er vis. Een slibtongetje… met Grand Marnier. Zijn beste keuze bleef dan maar een kwartje Perrier, met limoenschijfje. Graag wat ijs, alstublieft.
En de salades? Ja, die heeft hij gegeten. Heel veel salades. Speciaal voor mensen ‘zoals hij’ schoven Franse restaurateurs een schaaltje naar voren met een bonte stoet groenten, allemaal in luttele seconden geguillotineerd door een machientje dat je op de markt voor een habbekrats koopt en meestal onder de kerstboom legt bij je schoonmoeder. Wat krijg je dan?
- Komkommerstukjes, tot op de millimeter identiek
- Spiraaltjes van geraspte wortel
- Slappe reepjes rodekool
- Drie zielige blaadjes sla erbovenop
En eerlijk is eerlijk: zo kun je netjes je salade eten, zonder iemand tot last te zijn.
Slot: een Frans dieetwonder of gewoon overleven?
Dus: twaalf kilo kwijt in vijftien dagen, zonder sportprogramma, detoxkuur of goeroes met ingewikkelde smoothieplannen. Alleen een Frans dieet met brood, amandelen, zalm met wijnsaus, salades en een overdosis wortel. Onthoud het goed: in Frankrijk kun je beter geen vegetariër zijn. Of, als je het toch probeert, zorg dat je buurman honger heeft – die ruimt het wel op. Santé… of zoiets.
